Home Cultuur 48ste Canadese Bevrijdingsmars, het weer maakte ons stil tijdens de tocht

48ste Canadese Bevrijdingsmars, het weer maakte ons stil tijdens de tocht

1309
80D 2022-11-05  12-01-40 20213
Foto’s: Bob Dyserinck

Traditiegetrouw stond de plaatselijke wandelclub WNZB in voor de logistiek en organisatie van de 48ste Canadese Bevrijdingsmars. Het is een natte grijze dag geworden. Het traditioneel gebeuren is ook dit jaar vooral gericht naar het herdenken van de Canadezen die in september-oktober-november 1944 hun leven gaven tijdens de bevrijding van onze regio. De weer deed de deelnemers dan ook vooral stilstaan bij de moeilijke tijd die onze bevrijders moesten doorstaan. Sedert 1974 is de Canadese mars het levende symbool voor de talrijk gesneuvelden in de strijd om de Scheldtpocket.

Knokke en Heist werden op 1 en 2 november 1944 gezuiverd na vier jaar bezetting en onderdrukking. De wandelaars van de 33 km lange tocht van Hoofdplaat naar Knokke ontvangen een badge met militair embleem van een regiment dat deelnam aan de gevechten in de regio Oost- en West – Vlaanderen. Dit jaar wordt aandacht geschonken aan The Regina Rifle Regiment. Op hun ‘crest’ staat naast de slagvelden van de WO I en WO II ook het Leopoldcanal. Dit regiment maakte deel uit van het 7th Infanterie Regiment van de 3de Canadese Infanterie Divisie.

Herdenking Bevrijding 5 november
Foto’s: Johan Du Pre

De 7de Brigade was actief op 6 oktober 1944 in Eede bij de Nederlands-Belgische grens. Tussen Strobrugge en St.-Laureins bij de wijk Moerhuizen probeerden ze het kanaal over te steken gepaard gaande met vlammenwerpers en artilleriesteun. Twee compagnies trokken over de vaart waar het gebied grotendeels onder water was gezet door de Duitsers. Het samenvoegen van de twee bruggenhoofden mislukte. Duits kanonvuur van de batterijen van Cadzand Bad bezorgden de Canadese infanteristen grote moeilijkheden. De arts van het regiment noteerde tussen de 250 en 300 doden of gewonden. De gevechten bij het kanaal waren de hevigste sedert D-Day.


Met de steun van de artillerie kwam toch vooruitgang in de kanaalzone. Op 9 oktober konden de Royal Winnipeg Rifles de kloof dichten met het andere bruggenhoofd. In de 7 dagen tot en met 12 oktober had het bataljon 533 manschappen verloren; 111 soldaten sneuvelden ‘in Vlaanderens Velden’. Het Regina Rifle Regiment was het ergst getroffen. Ondertussen was op 9 oktober een tweede front ontwikkeld door de Canadezen met een amfibie aanval op Hoofdplaat en Biervliet. De slachtoffers van de strijd vonden een laatste rustplaats op Adegem Canadian War Cemetery.

Bedankt aan iedereen voor de foto’s! Stuur je foto’s gerust ook door naar: redactie@kneistikrant.be

GEEN REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in