HomeSportKnokke-Heistenaar en trail atleet Christophe Morbee keek "El Teide" in de...

Knokke-Heistenaar en trail atleet Christophe Morbee keek “El Teide” in de ogen

Omringd door de beste supporters ooit begon Knokke-Heistenaar Christophe Morbee afgelopen weekend aan zijn uitdaging om Tenerife al lopende dwars te doorkruisen. De Ceo van Besox noemen ze in het trail wereldje ook wel eens El torpedo.365 trainingskilometers in de maand mei, een goed gevoel aan de start, geen stress zijn benen in bloedvorm…

De Tenerife Bluetrail 2021, de Ultra, biedt de mogelijkheid het eiland te doorkruisen vanaf nul hoogte tot 3.555 meter, de maximale hoogte die bereikt wordt bij de beklimming van El Teide. De lengte van 105 kilometer bestaat voor 70% bestaan uit paden, voor 17% uit wandelsporen en voor 13% uit asfalt. De maximale tijd om deze race te voltooien was 25 uur zijn.

De start van deze race was om 23u30 uur afgelopen vrijdag, vanaf het strand van Fañabé, gelegen in Adeje, en de deelnemers moesten via Ifonche, Vilaflor de Chasna, Degollada de Guajara, Roques de García, Pico Viejo, La Rambleta, Montaña Blanca, Centro de Visitantes, Los Picachos, Piedra de los Pastores, Ladera de Tigaiga, Chanajiga, Tigaiga, El Asomadero, El Mirador de La Corona, Mirador de San Pedro en Rambla de Castro. De laatste halte was in Puerto de la Cruz.

“Het plan was om in de nacht de wedstrijd rustig aan te vangen om in de afdaling nog het verschil te kunnen maken als de helft van het deelnemersveld aan het sterven is in de hitte van de zon met brandende billen, zegt Christophe Morbee. Ik liet die loco Spanjaarden me dan ook allemaal voorbijsteken in die aanvangskilometers – volgens mij zaten er pepers in hun gat.

De eerste 40km waren bergop, na de furie van de aanvangskilometers begon ik stelselmatig mensen in te halen, denk niet dat er iemand me voorbij gestoken heeft in die klim. In de nacht werd het wel even heel koud, gelukkig dat ik handschoentjes meegenomen had!

De opkomende zon rond 7:00 deed dan ook enorm deugd. Na 40km klimmen in ongeveer 8u tijd was ik al 60 plaatsen opgeklommen in het klassement – en ik voelde me ook nog 100 man sterk. Eindelijk een lang stukje bergaf/vlak! In die afdaling kwamen de eerste mannen van de trail (70km) me voorbij gevlogen – ik zat zelfs zo goed dat ik die eventjes volgde, maar dat lukte maar een klein minuutje.

Na 40 km, eindelijk wat live aanmoedigingen van de meegekomen supporters, want al die Spanjaarden, die kunnen enkel Spaans… Ik voelde me goed om die klim naar de Teide aan te vangen en daarna richting dal te vliegen. Nergens spierpijn, wel hier en daar een pijntje maar niks om de ambulance voor op te trommelen”.

Plots merkte El Torpedo op dat zijn handen mega gezwollen waren, hoe kon ik daar plots zo’n gezwollen handen hadden, dacht Christoph. Twee kilometer later stond een Rode Kruis post,  dehydratatie was het verdict, veel drinken en plassen – dus dronk hij veel, in de hoop het op te lossen, echter niet veel later was het op, proberen overgeven, proberen kwartier te liggen…

Met tranen z’n ogen naar die mooie piek van El Teide zitten staren om dan maar te beslissen de signalen van z’n lichaam te volgen. “El Teide, het zal voor een volgende keer zijn”, mooie woorden na een prachtprestatie.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Plaats hier je reactie op het artikel.
Graag je naam hier.

- Advertisment -

Lees ook dit

Recente reactie van onze lezers