HomeOnze ColumnistenPlato: Over steunmaatregelen, fraude, Europese fiscaliteit en een universitair ziekenhuis

Plato: Over steunmaatregelen, fraude, Europese fiscaliteit en een universitair ziekenhuis

Door Kneistikrant-Columnist: Plato (De auteur is Dr. ethicus en rechtsfilosoof) – Echte naam en adres bekend bij de redactie.

Ziekenhuis in nood

Een collega bezorgde mij een brief van professor dr. Marc Noppen, Gedelegeerd Bestuurder van het Universitair Ziekenhuis van Brussel. Dr. Noppen is geen onbekende en een eerder kritisch waarnemer van de aanpak door de overheid van de coronapandemie.

Zijn schrijven is een noodoproep: hardwerkende collega’s bevinden zich in de gevarenzone en zijn langzamerhand zowel fysiek als mentaal uitgeput. Komt erbij dat de vaccinatiecampagne, ondanks geruststellende verklaringen van politici, niet loopt zoals voorzien: wél vaccins, geen vaccins, te weinig vaccins. Artsen, verpleegkundigen, ambulanciers, personeel in ondersteunende administratieve en logistieke diensten geven elke dag het maximum … de veerkracht raakt echter aangetast. De dienst intensieve zorgen ziet nog steeds mensen de strijd verliezen en nieuwe varianten, die jongere slachtoffers eisen, dienen zich aan.

Om deze fysieke en mentale tol draagbaar te houden wil het ziekenhuis nu investeren in o.m. een rustruimte waar het personeel even terecht kan en ook psychologische hulp krijgen kan. Vorig jaar was er al een soortgelijke oproep. Het universitair ziekenhuis kan financiële steun gebruiken om werkingskosten en materiaalkosten te dragen en hengelt naar fondsen bij de burgers!

Niet iedereen moet hengelen naar steun

Dat Europa gul is met geld is geweten. De Duitse Rekenkamer maakt, in een op 11 maart verschenen rapport, brandhout van het coronaherstelfonds van 750 miljard euro dat Europa wil uitvouwen.

De voorzitter van de Duitse Rekenkamer is niet mals: dit herstelfonds is een verdoken poging om een Europese belasting in te voeren: “Der EU-Wiederaufbaufonds organisiert schuldenfinanzierte Transfers zwischen den Mitgliedstaaten. Er etabliert zudem eine Haftung, bei der die Mitgliedstaaten gegenseitig für Verbindlichkeiten einstehen”. Het gaat om een “collectivisatie van schulden en aansprakelijkheid”!

De transfers naar Zuid-Europa en Oost-Europa zijn bepaalde landen reeds langer een doorn in het oog. Het onderonsje tussen de Franse president Macron en de Duitse bondskanselier Angela Merkel, dat resulteerde in de idee om een noodfonds op te zetten wordt ontmaskerd als een platte poging om bepaalde landen, met hoge schuldgraad en onzekere economische toekomst, in de EU te houden en de financiële markten gerust te stellen.

De euro verwordt tot een munt die gretig omarmd wordt door landen die losjes omgaan met hun financiën: het is een transfertproduct. De toekomstige generaties zullen de last moeten dragen: met ingang van 2027 zal men dertig jaar lang afbetalen.

Geweten is dat zeker Italië rekenen kan op een flinke hap uit deze enveloppe. Uit onderzoek blijkt echter dat vele van de zogeheten armere landen niet noodzakelijkwijze arm zijn. De Duitsers zouden zelfs armer geheten kunnen worden dan de Italianen. De optelsom van de staats en private schulden zorgt immers voor opmerkelijke resultaten die een heel ander licht werpen op de financiële situatie van bepaalde landen.

Het Duitse controleorgaan hekelt de strategie waarbij schulden gemeenschappelijk worden gemaakt, maar waarbij ook stiekem de idee gelanceerd wordt dat de EU zelf belastingen moet kunnen heffen.

Het herstelfonds is het paard van Troje dat een Europese fiscale unie moet binnenloodsen. Er kunnen wel genoeg gronden voor een heffing worden gevonden: klimaat en milieu zijn trendy argumenten.

EU-commissievoorzitter Ursula von der Leyen lijkt zich niet veel aan te trekken van de kritische stemmen in dit dossier.

De naties verliezen meer en hun autonomie en de verkozenen zwijgen. Sommige Europese naties zijn zich bewust van deze verwording en wensen een herstel van hun soevereiniteit en landsgrenzen. De media kijken de andere kant uit: de eurofilie mag niet besmeurd worden.

Bescheidenheid is de Europese elite vreemd

De EU komt niet ongeschonden uit het coronaverhaal. En dit niet enkele omwille van de geldpolitiek. Het opstellen van de contracten met de vaccinproducenten en de bijhorende strategie lijken duidelijk voor verbetering vatbaar te zijn.

Zelfs voor Guy Verhofstadt, van wie geweten is dat hij om allerhande redenen, een groot voorstander is van de Europese Unie, werd het verloop van vaccinatiegebeuren te gortig. Onomwonden had hij het in een videoboodschap over een “vaccinatiefiasco”.

De oud-premier wijst op een pijnpunt: de productie van het vaccin is een gebeuren waar Europa een grote rol speelt. Europa is immers een belangrijk onderzoekscentrum en producent. Geweten is dat de EU de afgelopen maand zeker 34 miljoen vaccins exporteerde.  Het tekort aan vaccins in Europa is geen verrassing.

Zelfs Groot-Brittannië doet het merkelijk beter. Voor de tegenstanders van de Brexit een harde noot om te kraken.

De blinde wilde weldoeners

Dat het coronavaccin de overheden ertoe aanzette losjes te handelen is geen geheim meer. Veel van de coronasteungelden zijn wellicht onterecht toegekend, aldus de voorzitter van de raad van arbeidsauditeurs. Niet verwonderlijk dat het gerecht in vele arrondissementen onderzoek voert naar naar fraude en misbruiken. De sinds het begin van de coronacrisis toegekende steun gebeurde zonder een daarmede samengaand systeem van toezicht: de controles gebeurden pas na toekenning.

De misbruiken zijn legio. De auditeur geeft het voorbeeld van een baruitbater die prostituees als werknemers opgaf en hierdoor tijdelijke werkloosheidsuitkering binnenrijfde!  Tijdelijke werkloosheid, overbruggingsrecht en subsidies werden aldus misbruikt. Dit geld recupereren zal niet evident zijn. Slapende vennootschappen, bedrijven die achter gesloten deur verder werkten, thuiswerkend personeel dat als tijdelijk werkloos werd opgegeven (zonder dat betrokkene dat soms wisten) … het kon allemaal. 

Het NACE-verhaal

De Tijd en bedrijvendata-expert Graydon becijferden dat tienduizenden bedrijven en eenmanszaken tijdens de crisis een andere bedrijfsactiviteit hebben opgegeven waarmee ze coronapremies konden aanvragen: “Het gaat niet noodzakelijk telkens om misbruik, maar ook meer dan 6.300 spookbedrijven deden dat, net als duizenden vennootschappen die al voor de crisis een risico op fraude vertoonden.”.

Ondertussen blijkt, in antwoord op een vraag van Kamerlid Van Lommel, dat in 2020  ruim 44.470 ondernemingen hun NACE-codes (classificatie van economische activiteiten) hebben gewijzigd.  

De woordvoerder van Vlaams minister van Economie Hilde Crevits (CD&V), bevestigde ondertussen de NACE-codefraude: “Bijvoorbeeld om als bouwbedrijf ook een NACE-code voor een café te hebben en zo de hinderpremie te ontvangen. Zo hebben we ontdekt dat een bouwbedrijf 23 aanvragen voor de hinderpremie heeft ingediend.”. Dat het NACE-systeem zwak is, is reeds langer geweten.

Ondertussen moet een universitair ziekenhuis, in volle strijd om het coronavirus onder controle te krijgen, om steun bedelen zodat het personeel dat in de vuurlinie staat ondersteund kan worden.

Something seems to be rotten, maar dat wisten Marcellus en Horatio al.

Hierboven kon u een opiniestuk lezen. Zelf schrijven kan natuurlijk ook. Stuur uw opiniestuk naar: redactie@kneistikrant.be

Wat is een opiniestuk?

  • Weerspiegelt de mening van de auteur
  • Subjectief
  • Al dan niet gebaseerd op feiten
  • Vrijheid van meningsuiting (verregaand beschermd, uitzondering: laster en eerroof)
  • Maatschappelijk debat aanzwengelen / sturen

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.  Een opiniestukje of een column nemen we graag op in onze krant. Stuur ze naar: redactie@redactie.be

2 REACTIES

  1. Wat me het meest verontrust is dat hetgeen in ‘Plato’ zijn opiniestuk te lezen staat, bijna nooit of te nimmer het nieuws/media haalt, wel enkel te vinden in minder bekende meestal ‘rechts’ gesitueerde sites zoals PAL NWS en andere.
    Hoe verklaar je dat ‘Europa’ zwijgt als vermoord over de schandalige onderdrukking van Catalaanse democratisch verkozenen… maar wel moord en brand schreeuwt over vermeende toestanden in andere lidstaten zoals Polen, Tsjechië Hongarije of Oostenrijk met Verhofstadt op kop…

  2. Ondertussen lijkt de EU wakker te zijn geschoten. Er wordt eindelijk erkend dat het fout liep.
    Een inderhaast opgeroepen hoogleraar merkte op dat in Europa een soort “Damiaan-houding” is vast te stellen. We willen altijd en overal goed doen. De West – Europese landen lijken bewust te negeren dat de farmaceutische industrie meestal beursgenoteerd is. De aandeelhouders willen een mooi dividend! Wie het eerst komt en betalen wil, kan snel malen.
    De overheidscommunicatie zorgt ondertussen weerom voor verwarring. Een onderwijsminister zonder macht. Schoolnetten die hun eigen regels opstellen. Een vakbond die voor totale chaos zorgt. Onduidelijkheid troef. Werkende ouders weten niet meer waar ze aan toe zijn. De media heulen mee.
    En zoals in deze bijdrage te lezen is: de ziekenhuizen dragen de last.
    De politici kijken ernaar en laten begaan …

Comments are closed.

- Advertisment -

Lees ook dit

Recente reactie van onze lezers