13 C
Knokke-Heist
zaterdag, september 18, 2021
spot_img

Achter de schermen met Connie, Sandra en Annick

Connie, Sandra en Annick zijn drie handen op een buik. Dit jaar vieren ze hun 20-jarig jubileum als collega’s in het gerechtelijk secretariaat van de zone. Op de internationale dag van de vriendschap zetten we hen en hun vriendschapsband graag even in de schijnwerpers.

Hoe begon het hier voor jullie?

Sandra – Op 1 oktober 1990 begon ik hier als 20-jarige in het gerechtelijk secretariaat. Een jaar later kwam Annick erbij. En in 2001 start ons verhaal toen Connie er als laatste bijkwam.

Ons drietjes, dat klikte vanaf het begin. We moesten ons vrouwtje staan in een mannenwereld. Dat was soms moeilijk en hard, maar net dat maakte onze band zo sterk. We ondersteunden elkaar en konden ons optrekken aan elkaar als het nodig was.

Hoe zouden jullie deze band omschrijven?

Sandra – Bij ons was er meteen eenvormigheid. We overleggen veel en zo proberen we telkens op dezelfde lijn te zitten. Dat is een van onze sterktes. We hebben begrip en respect voor elkaar en dat is belangrijk. Ik kan bij Connie en Annick altijd mijn ei kwijt. Met weinig woorden weten ze hoe ik mij voel.

Connie – We zijn alle drie familiemensen. Elk hebben we ons gezin met kinderen van ongeveer dezelfde leeftijd. Als er een van de kinderen ziek was, kon je erop rekenen dat er iemand anders voor je zou invallen.

Sandra – Er zijn hier nooit zware woorden gevallen. Let op er is in elk goed ménage wel eens iets. (knipoogt) Maar we vullen elkaar perfect aan.

Annick – Het maakt mijn dag goed als ik zondagavond denk: “Wie is er morgen op het werk?”, en ik weet dat Sandra en Connie er zijn. (glimlacht)

Connie – Ik ben ook altijd blij dat ik kan terugkomen. Ik zou het hier missen. Er zijn mensen die toekomen en denken, “dat het maar rap vrijdag is”, maar met die ingesteldheid werken we niet. (lacht)

Wat vinden jullie de mooiste karaktereigenschap van elkaar?

Annick – Connie en Sandra zijn er altijd om mij op te vangen. Sandra is empathisch en eerlijk. Je weet wat je aan haar hebt. Aan Connie bewonder ik dat ze voor zichzelf opkomt. Ik bewonder haar, ook op privégebied. Ze heeft haar drie kinderen bijna alleen opgevoed omdat haar man vaak in het buitenland was.

Connie – In die situaties had ik ook veel steun aan hen. Zo was ik alleen, maar toch ook niet. Annick is de bezorgde en ze zal altijd helpen waar ze kan. En Sandra? Dat is een open boek. Ze kan het altijd op haar manier zeggen en dat siert haar.

Sandra –  Connie heeft een enorme humor. Er is niemand waarmee ik zo kan lachen. Annick is gevoelig en empathisch en zo hebben we elk ons karakter.

Hebben jullie een levensmotto?

In koor – Eén voor allen, allen voor één!

Annick – Dat gevoel is er altijd geweest. We kunnen elkaar helpen en vertrouwen. We zijn ervoor elkaar en dat zal altijd zo zijn.

Connie – We zouden er nog 20 jaar willen bijdoen. (knipoogt) Misschien gaan we wel samen met pensioen, dat zou leuk zijn.

Bron: Lokale Politie Damme/Knokke-Heist

Lees ook deze artikels

- Advertisement -

Kneistikrant gebruikt cookies. Als je verder kijkt aanvaard je dus ook onze cookies!