Het ILVO (Instituut voor Landbouw- en Visserijonderzoek) heeft een databank klaar die het toelaat om snel na te gaan welke vis echt in het rek ligt. Duurdere kabeljauw of schol blijkt soms een goedkopere exotische vissoort. Waar onze lokale vissers niets aan hebben. Eigenlijk kun je verse vis best bij de lokale vishandelaar kopen op echt zeker te zijn.

Om te onderzoeken over welke vis het gaat is bij supermarkten zelfs DNA-onderzoek nodig. Wetenschappers zetten de DNA-code daarvoor om in een barcode zoals je ziet op producten in de supermarkt. Maar hier is het niet de bedoeling om de prijs te scannen, wel om die code te vergelijken met een gegevensbestand.

Voor het Europees project Seafood Tomorrow heeft onderzoeker Dumas Deconinck van het ILVO samen met collega’s in verschillende landen de DNA-code van meer dan 40 vissen in kaart gebracht. “We hebben nu een databank met barcodes die je eenvoudig naast die van de vis in kwestie kan leggen. Zo weet  je meteen welke vis je in de pan hebt.”

1 REACTIE

  1. Van die goedkopere exotische vissoorten heb ik mijn een buik een beetje vol. Als je ziet dat de nieuwe corona-besmettingen in Peking weer op een markt zouden ontstaan zijn waar o.a. “verse?” vis verkocht wordt stel ik me toch ernstig vragen. Als je die kraampjes ziet in een overdekte hangar kun je ze absoluut niet vergelijken met onze marktkramen die vis verkopen en meer op rijdende koelkasten gelijken en waar je zo goed als zeker bent dat de vis niet in de zon gelegen heeft of in onhygiënische omstandigheden aan de man/vrouw wordt gebracht. Hoeveel keer zie je niet dat de Australische kustwacht een Chinese visserssloep (als je het nog een zeewaardig schip kunt noemen…) praait in verboden wateren waar de bemanning meer op sukkelaars dan op vissers gelijken en de vis meestal niet eens fatsoenlijk gekoeld wordt? Niet moeilijk dat die vissen bacteriën en virussen bevatten. Het FAVV kan niet streng genoeg zijn met de controles. Als er geknoeid wordt met o.a. vis, vlees of ander voedsel mogen ze van mij het grootwarenhuis, winkel of marktkraam die opzettelijk “gezondigd” heeft op staande voet sluiten.

Comments are closed.