De familie Olivier wil (graag) verloren gedenksteen naar heemkundig museum

Arthur Olivier schonk in 1958 en twee jaar na z’n dood zijn naam aan het Olivier stadion van de deelgemeente Knokke. De naam van de overleden Deputé Olivier stond op een shortlist waar Graaf Leon Lippens en Eugène Mattelaer uit erkentelijkheid uit kozen.

In 1919 trouwde Olivier met de landbouwersdochter Adrienne Lievens en maakte van de ouderlijke hoeve zijn ‘hoofdkwartier’. Eén van hun kinderen was Hendrik Olivier, die eveneens gedeputeerde van West-Vlaanderen werd.

Van 1921 was hij katholiek provincieraadslid en van 1924 lid van de Bestendige Deputatie, twee mandaten die hij onafgebroken uitoefende tot aan zijn dood.

Olivier speelde een belangrijke rol in en voor de landbouw in West-Vlaanderen. Hij was onder meer de promotor van de West-Vlaamse Proeftuinen en van het Provinciaal Onderzoekscentrum in Rumbeke-Beitem, dat zijn naam draagt.

Als persoonlijkheid was hij een romanfiguur, ‘larger than life’. Na het verbouwen van het voetbalstadion van de deelgemeente Knokke en de naamsverandering. Had de familie verwacht dat de gedenksteen in het heemkundig museum zou terecht komen. Maar de steen blijkt spoorloos.

Ik versta het ongenoegen bij het verdwijnen van de naamplaat “Stadion Olivier”, zegt Ronny Engelrelst. Toen er sprake was om het stadhuis Heist en zaal Ravelingen af te breken hebben wij met onze heemkring Heyst Leeft waar ik bestuurslid van ben, er op aangedrongen om de gedenkplaten van inhuldiging zeker te bewaren, en wat dan ook is gebeurd. Straks zal ook het Heldenplein een metamorfose ondergaan en ook deze naamplaat zal worden bewaard. Zelf ben ik ook lid van de cel Erfgoed Knokke-Heist, en wat de gedenkplaat Olivier betreft heb ik maanden terug de vraag gesteld aan de betrokken dienst en aan onze zustervereniging heemkring “Cnocke is Hier” wat er gebeurt is met deze steen/gedenkplaat. Zeer weinig respons op gekregen en ik beloof om bij de eerstvolgende vergadering van de cel Erfgoed deze naar voor te brengen.